klapnąć

klapnąć
глаг.
• плюхнуть
* * *
сов. 1. шлёпнуть; похлопать;

\klapnąć ręką шлёпнуть рукой; \klapnąć po ramieniu похлопать по плечу;

2. разг. упасть; опуститься; плюхнуться;

\klapnąć na krzesło опуститься на стул;

\klapnąć na podłogę упасть на пол
+

1. klepnąć 2. usiąść;

upaść
* * *
сов.
1) шлёпнуть; похло́пать

klapnąć ręką — шлёпнуть руко́й

klapnąć po ramieniu — похло́пать по плечу́

2) разг. упа́сть; опусти́ться; плю́хнуться

klapnąć na krzesło — опусти́ться на стул

klapnąć na podłogę — упа́сть на́ пол

Syn:

Słownik polsko-rosyjski. 2013.

Смотреть что такое "klapnąć" в других словарях:

  • klapnąć — I {{/stl 13}}{{stl 23}}ZOB. {{/stl 23}}{{stl 33}}klapać {{/stl 33}}{{stl 20}} {{/stl 20}} {{stl 20}} {{/stl 20}}klapnąć II {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. dk IVa, pot. {{/stl 8}}{{stl 7}} upaść, paść bezwładnie na coś, usiąść lub usiąść ciężko na czymś …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • klapnąć — dk Va, klapnąćnę, klapnąćniesz, klapnąćnij, klapnąćnął, klapnąćnęła, klapnąćnęli, klapnąćnąwszy 1. forma dk czas. klapać (p.) 2. «paść bezwładnie, upaść, usiąść ciężko» Potknął się i klapnął jak długi na podłogę. Zmęczony klapnął na krzesło. 3.… …   Słownik języka polskiego

  • kłapnąć — → kłapać …   Słownik języka polskiego

  • klapać — ndk IX, klapaćpię, klapaćpiesz, klap, klapaćpał klapnąć dk Va, klapaćnę, klapaćniesz, klapaćnij, klapaćnął, klapaćnęła, klapaćnęli, klapaćnąwszy 1. «uderzając czymś płaskim o coś wydawać dźwięk przypominający plaśnięcie, pacnięcie, powodować… …   Słownik języka polskiego

  • klapnięcie — n I rzecz. od klapnąć …   Słownik języka polskiego

  • kłapać — ndk IX, kłapaćpię, kłapaćpiesz, kłap, kłapaćał kłapnąć dk Va, kłapaćnę, kłapaćniesz, kłapaćnij, kłapaćnął, kłapaćnęła, kłapaćnęli, kłapaćnąwszy 1. «otwierać szczęki i zamykać je szybko uderzając jedną o drugą ze stukiem; szczękać» Kłapać zębami.… …   Słownik języka polskiego

  • kłapnięcie — n I rzecz. od kłapnąć …   Słownik języka polskiego

  • pacnąć — dk Va, pacnąćnę, pacnąćniesz, pacnąćnij, pacnąćnął, pacnąćnęła, pacnąćnęli, pacnąćnięty, pacnąćnąwszy pot. «uderzyć w coś, zwykle szeroką płaską powierzchnią; upaść miękko z charakterystycznym odgłosem; klapnąć» Pacnął go w plecy. Gruszka pacnęła …   Słownik języka polskiego

  • klapać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk IIa, klapaćpię, klapaćpie {{/stl 8}}– klapnąć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk IVa, klapaćnę, klapaćnie, klapaćnij, klapaćnął, klapaćnęli {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} uderzać czymś płaskim o… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • kłapać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk IIa, kłapaćpię, kłapaćpie {{/stl 8}}– kłapnąć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk IVa, kłapaćnę, kłapaćnie, kłapaćnij, kłapaćnął, kłapaćnęli {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} na przemian szybko… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»